มนต์นัทธ์ | แหล่งสนทนา | ผลงานพ่อครู | เกี่ยวกับมนต์นัทธ์ | แผนผังเว็บไซต์


สิงหาคม 20, 2018, 20:10:10 *

ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
   หัวข้อสนทนารวม   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
ข่าว:
กรุณาอ่านกระทู้นี้ก่อนมาเรือนพระภรตมุนี  :
 อย่าหวังอะไรกับการเยี่ยมเยือนเรือนพระภรตมุนี


กระทู้แนะนำ  : สงสัยหรือริษยาไม่ทราบ

 
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ชีวิตอนิจจัง  (อ่าน 137 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 2 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
siriphong
พ่อครู
Hero Member
*********

การ์ม่า: 17
กระทู้: 6,691



| Share โพสกระทู้นี้ลงทวิตเตอร์ โพสกระทู้นี้ลง facebook ของคุณ
« เมื่อ: สิงหาคม 06, 2018, 22:31:18 »


  อุบัติเกิดแล้วก็กลับ วิญญาณดับจากสรีลา ขาดสิ้นแห่งปราณา วิกาลกลายก็เป็นไป " เกิดขึ้น ตั้งอยู่ ดับไป " เหมือนอาทิตย์ขึ้นยามเช้า สูงสุดส่องแสงแผดกล้าทรงกลดเด่นเห็นทั่วหล้า เย็นก็ต้องตกขอบฟ้าลาลับ

     ชีวิตฅนเหมือนพระอาทิตย์ แม้สร้างผลงานโดดเด่นได้รับการยกย่องสรรเสริญ ที่สุดก็ไม่พ้นความตาย งานสุดท้ายที่เขาจัดรำลึกเพื่ออำลาด้วยอาลัยอย่างยิ่งใหญ่ เมื่อร่างเหลือเพียงเถ้าธุลี ไม่นานทุกอย่างเลือนหายจากความทรงจำ ผู้สร้างความโดดเด่นรายใหม่เผยโฉมปรากฎขึ้น

     อย่างหลงตนว่ากูแน่ กูเก่ง กูเป็นฅนสำคัญ  มึงขาดกูไม่ได้ อย่าโง่แกมบ้าคุณลองไม่ไปงานสำคัญที่ได้รับเชิญสักงานหนึ่งสิ เอาหัวเป็นประกันว่างานนั้นเขาก็จัดให้เกิดขึ้นได้

     ฅนเก่งในยุคดึกดำบรรพ์มีความสุขกับการเต้นรอบกองไฟ มนุษย์ยุคใหม่สร้างสิ่งเสพสุขได้ทันสมัยพิเศษกว่ามนุษย์ยุคดึกดำบรรพ์หลายเท่าทวีคูณนัก

     ที่สุดไม่มีใครเก่งเกินใคร มันเป็นเพียงวิธีสร้างสิ่งเสพสุขต่างรูปแบบกันเท่านั้น สุดท้าย " ตายไม่มีเหลือ " เพราะฉะนั้นจงมีความสุขกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าให้เต็มที่ทุกระยะลมหายใจที่เข้าออก นั่นแหละคือผู้มีปัญญา

                         อย่าโง่กับการใช้ชีวิต
                          ศิริพงศ์  ครุพันธ์กิจ
บันทึกการเข้า

หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.4 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF