มนต์นัทธ์ | แหล่งสนทนา | ผลงานพ่อครู | เกี่ยวกับมนต์นัทธ์ | แผนผังเว็บไซต์


กันยายน 24, 2018, 13:29:17 *

ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
   หัวข้อสนทนารวม   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
ข่าว:
กรุณาอ่านกระทู้นี้ก่อนมาเรือนพระภรตมุนี  :
 อย่าหวังอะไรกับการเยี่ยมเยือนเรือนพระภรตมุนี


กระทู้แนะนำ  : สงสัยหรือริษยาไม่ทราบ

 
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: อยากรู้จึงฝากถาม  (อ่าน 103 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
siriphong
พ่อครู
Hero Member
*********

การ์ม่า: 17
กระทู้: 6,733



| Share โพสกระทู้นี้ลงทวิตเตอร์ โพสกระทู้นี้ลง facebook ของคุณ
« เมื่อ: กันยายน 03, 2018, 19:58:24 »


          " ฅนที่มีดีเป็นต้นทุน ไม่ต้องวุ่นคิดเกลียดใคร " เมื่อวันเสาร์ เจ้าคำหยาดมาร่วมสวดมนต์พ่อจึงเล่าเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องแต่เป็นเรื่องให้ฟังว่า " เฮ้ย มีฅนสงสัยว่าทำไมพ่อให้เอ็ง กับ สุชีพ ไปรับความเมตตาจากพี่เสนาะ ถ่ายทอดเพลงโหมโรงฟ้าใส มาให้พ่อว่ะ " เจ้าคำหยาดทำหน้างงปากหวอเอกลักษณ์เฉพาะตัว ทำให้พ่อขำ " พ่อ มันเกิดอะไรขึ้น "

          ข้าตอบไปเรียบร้อยแล้วว่า เอ็งกับสุชีพ เป็นลูกหม้อเรียนโรงเรียนนาฏศิลปมาตั้งแต่ชั้นต้นปีที่ ๑ สุชีพ เขาเป็นรุ่นน้องที่บอกได้ติได้ รับฟัง ปฏิบัติ มีความอ่อนน้อม ( กับเฉพาะบางฅน ) ส่วนเอ็งเป็นรุ่นศิษย์ที่ใฝ่รู้ใฝ่เรียน ชอบประวัติศาสตร์สอบค้นหาความจริง สืบกระทั่งประวัติกู

          สุชีพกับเอ็งมีเคราะห์เพราะเปิดใจยอมรับพ่อ เคราะห์ที่ว่าเป็น " ศุภเคราะห์ " นะ คือโชคดีที่มีผู้จับจ้องความเคลื่อนไหว จะได้ไม่ประมาทพลาดพลั้ง

          การจ้องจับผิดเพื่อด่า สำหรับพ่อตีความได้สองประการ ๑. เขาเกลียดเราจึงด่า ๒. เขาด่าเพราะต้องการให้เราได้สิ่งที่ดี ถ้าเอ็งกับสุชีพคิดเหมือนพ่อ คือ ข้อ ๒. เขาผู้นั้นคือบุพการีผู้มีคุณ ที่ทำให้เราเป็น " ฅนมีค่า "

          เพราะฉะนั้นเมื่อเราปรารถนาดีกับใครจงด่าให้เขาได้ดี แต่ถ้าเราเกลียดใครจงวางเฉย ( อากาศธาตุ ) ผู้ที่ทนงตนจะได้อยู่บนความประมาท

อ่านคิดทบทวน ได้ไปอีกหนึ่งวิชา
ศิริพงศ์ ครุพันธ์กิจ
๓ กันยายน ๒๕๖๑
บันทึกการเข้า

หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.4 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF