มนต์นัทธ์ | แหล่งสนทนา | ผลงานพ่อครู | เกี่ยวกับมนต์นัทธ์ | แผนผังเว็บไซต์


เมษายน 26, 2019, 23:39:53 *

ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
   หัวข้อสนทนารวม   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
ข่าว:
กรุณาอ่านกระทู้นี้ก่อนมาเรือนพระภรตมุนี  :
 อย่าหวังอะไรกับการเยี่ยมเยือนเรือนพระภรตมุนี


กระทู้แนะนำ  : สงสัยหรือริษยาไม่ทราบ

 
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: คุณย่าวันทอง  (อ่าน 301 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
siriphong
พ่อครู
Hero Member
*********

การ์ม่า: 17
กระทู้: 6,959



| Share โพสกระทู้นี้ลงทวิตเตอร์ โพสกระทู้นี้ลง facebook ของคุณ
« เมื่อ: ตุลาคม 03, 2018, 23:44:25 »


          " คุณไก่ขา " เมื่อเปิดเรือนพระภรตมุนีให้บุคคลภายนอกได้ขึ้นมาเยี่ยมใหม่ๆปี ๒๕๕๐ ตู้ใส่หัวโขนทั้งเก่าและใหม่ยังตั้งเต็มเรือนฯอยู่ วันเสาร์หนึ่งประมาณบ่ายสองโมงขณะที่ผู้มาเรือนฯกลุ่มใหญ่กำลังนั่งสนทนากัน ทุกฅนได้ยินเสียงผู้หญิง " คุณไก่ขา " ผู้ที่ล้อมวงคุยต่างมองหน้ากัน พ่อให้ไก่ออกไปดูที่ระเบียงหน้าเรือนฯว่ามีใครมาเรียกหรือเปล่า ไก่เข้ามาบอกพ่อและทุกฅนว่าไม่เห็นมีใครเลย

          พ่อจึงชี้ไปที่ตู้ใส่หัวโขนที่ไก่นั่งหันหลังพิงอยู่แล้วบอกไก่ว่าอาจเป็นเสียงคุณย่าวันทองก็ได้ เจ้าไก่เอ็งเขียนเรื่อง " เทพธิดานาคกัญญา " เผยแพร่หลายครั้งแล้วคุณย่าวันทองอาจต้องการให้เอ็งเขียนเรื่องราวของท่านบ้างก็ได้ ไก่ยกมือไหว้ท่วมหัวเพราะทุกฅนได้ยิน " คุณไก่ขา " พร้อมกัน ตั้งแต่นั้นไก่ก็ขอบันทึกภาพหัวโขนคุณย่าวันทองแจกผู้ร่วมเหตุการณ์

          หัวโขนคุณย่าวันทองนี้เฮี้ยนไม่ธรรมดา เป็นของเก่าที่คุณครูโหมดทำไว้ ทุกครั้งที่จัดแสดงละครเรื่องขุนช้างขุนแผน ตอนวันทองห้ามทัพต้องตั้งเครื่องไหว้บูชาหุ่นคุณย่าวันทองเป็นอย่างดีทุกรอบการแสดง ไม่เช่นนั้นมีปัญหาเลือดตกยางออก คุณครูโบราณท่านทำเป็นตัวอย่างส่งต่อสืบทอดมากระทั่งทุกวันนี้

          หน้าเอยหน้าสรวล  นี่สมควรหรือมาเลี้ยวเกี้ยวเผินเผิน  ฮะรู้ไหมใครนี่อวดดีเกิน  อย่ามาเดินเคลียคลอขอร่วมทาง
                                                                                                                        " เพลงสิงโตตัด "

          ครานั้นนางเปรตอสุรกาย  เห็นลูกชายทุจริตทำผิดอย่าง  เฝ้าไขว่คว้ากล้าคะนองไม่ต้องทาง  ก็โผงผางแผดร้องก้องกลางไพร
                                                                                                                        " เพลงแขกฉิ่ง-ลา "

          เหวยเหวยไอ้พลายงามซุ่มซ่ามแท้  ดูหมิ่นแม่ข่มเหงหาเกรงไม่  ไม่นึกขามกามคุณหมกมุ่นใจ  เจ้ารู้ไหมว่าใครอย่าไว้ตัว  กูคือวันทองที่ต้องโทษ  พระพิโรธดำรัสให้ตัดหัว  ใจผูกลูกชายตายแต่ตัว  วิญญาณมัวมุ่งห่วงถึงดวงตา  อันตัวเจ้าจะเข้าสนามศึก  แม่นึกมิสมที่อาสา  จะแตกถอยย่อยยับอัปรา  อย่าทะนงฤทธาให้ว้าวุ่น
                                                                                                                        " เพลงโรมนอก "

          นางเปรตให้เลศแก่ลูกรัก  เห็นตระหนักน่าวิตกให้หมกมุ่น  ไม่เชื่อถ้อยฟังคำทำทารุณ  นางหมุนกลายกลับเป็นอสุรกาย
                                                                                                                        " เพลงขว้างขวาน " รัว-เชิด

          จหมื่นไวยวรนาถอนาถนัก  เห็นประจักษ์ตาจริงมิ่งขวัญหาย  สยดสยองพองหัวกลัวแทบตาย  ตาลายสะอื้นโอ้โศกา
                                                                                                                        " เพลงทยอยใน " โอด

          ครั้นยกมือไหว้แม่ก็แลหาย  พระนายหวาดเสียวเหลียวหา  แสงอรุณกรุ่นขึ้นขอบฟ้า  ก็ร้องสั่งให้ยาตราพลาพล
                                                                                                                        " เพลงโอ้ปี่นอก "

ศิริพงศ์ ครุพันธ์กิจ
๔ ตุลาคม ๒๔๖๑
บันทึกการเข้า

หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.4 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF