มนต์นัทธ์ | แหล่งสนทนา | ผลงานพ่อครู | เกี่ยวกับมนต์นัทธ์ | แผนผังเว็บไซต์


พฤษภาคม 24, 2019, 13:07:49 *

ยินดีต้อนรับคุณ, บุคคลทั่วไป กรุณา เข้าสู่ระบบ หรือ ลงทะเบียน

เข้าสู่ระบบด้วยชื่อผู้ใช้ รหัสผ่าน และระยะเวลาในเซสชั่น
   หัวข้อสนทนารวม   ช่วยเหลือ ค้นหา เข้าสู่ระบบ สมัครสมาชิก  
ข่าว:
กรุณาอ่านกระทู้นี้ก่อนมาเรือนพระภรตมุนี  :
 อย่าหวังอะไรกับการเยี่ยมเยือนเรือนพระภรตมุนี


กระทู้แนะนำ  : สงสัยหรือริษยาไม่ทราบ

 
หน้า: [1]
  พิมพ์  
ผู้เขียน หัวข้อ: ของที่มีเจ้าของ  (อ่าน 253 ครั้ง)
0 สมาชิก และ 1 บุคคลทั่วไป กำลังดูหัวข้อนี้
siriphong
พ่อครู
Hero Member
*********

การ์ม่า: 17
กระทู้: 6,963



| Share โพสกระทู้นี้ลงทวิตเตอร์ โพสกระทู้นี้ลง facebook ของคุณ
« เมื่อ: กุมภาพันธ์ 21, 2019, 12:07:21 »



                  วันทำบุญรำลึกพระคุณบุพการีครบ ๑๐๘ ปีชาตกาล ที่น้องแผนกดุริยางค์ไทยแผนกดุริยางสากลกรมศิลปากรร่วมกันจัดขึ้น ระหว่างผู้ร่วมงานรอเวลามงคล มีสุภาพบุรุษแต่งกายด้วยชุดพระราชทานเข้ามากราบพ่อ

                  " หลวงพ่อครับ ผมเฝ้ารอให้ถึงวันนี้ ผมนำของมาคืนหลวงพ่อครับ ตั้งแต่ได้ท่านมาผมใส่ตลับเงินแขวนสร้อยสวมขึ้นคอด้วยความเคารพมาตลอด แม้จะทำให้ครอบครัวผมบ้านแตกพ่อแม่ลูกแยกย้ายกันไปคนละทิศละทาง "

                    พ่อทราบทันทีว่าจะคืนของที่หยิบไปจากวังหน้า " เออ คืนถูกตัวแล้วลูก " ผู้สำรวมระวังแสดงความนอบน้อมอย่างสูงแกะกระดุมเสื้อพระราชทานออก นำสร้อยพร้อมวัตถุรูปเคารพที่เลี่ยมใส่ตลับเงินพร้อมสร้อยวางลงบนมือของพ่อ แล้วกราบสามครั้งนั่งประนมมือ

                 " โชคดีแล้วลูก พ่อเป็นตัวแทนรับของคืนเรียบร้อยแล้ว สบายใจแล้วนะ " พ่อหยิบวัตถุรูปเคารพที่รับคืนมาขึ้นวางบนศีรษะตัวพ่อเอง อธิษฐานจิตด้วยความนอบน้อมต่อพระรัตนตรัยเทพเทวาที่รักษาบวรพระพุทธศาสนา ของเมตตาประทานพรมงคล แล้วส่งมอบให้ผู้นำมาคืน

                  " อาถรรพ์คำสาปทั้งหลายให้มลายหายสูญร่วงหล่นลงสู่แม่พระธรณีแผ่นดินวังหน้า ลูกจงรับสิ่งที่ดีเป็นมงคลกลับไป นับจากวันนี้เป็นต้นไปชีวิตจะเกิดการเปลี่ยนแปลงที่ดีวันดีคืนพบความสุขสมปรารถนา "

                   ผู้ร่วมเหตุการณ์ตื่นตะลึง วัตถุรูปเคารพที่ผู้หลาบจำนำมาคืน คือ พระพิมพ์ดินเผาเศียรโล้นโคนสมอ ที่หยิบไปจากแท่นชุกชีพระประธานประจำพระอุโบสถวังหน้า ที่ผู้หยิบไปด้วยความโลภ ชีวิตพบเจอแต่ปัญหาจึงนำกลับมาคืน

                  พระพุทธรูปเครื่องระลึกแทนคุณพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ไม่ก่อทุกข์ให้โทษใคร แต่เป็นเพราะเจ้าของเดิมทางหวงของท่าน เรื่องลักษณะนี้เกิดขึ้นบ่อยครั้งกับผู้ถูกความอยากได้เข้าครอบงำจิตใจ

" ของใหญ่ของโตของกูดีๆที่กูสร้าง ใครไม่ได้เข้าทุนอุดหนุน กูสร้างขึ้นด้วยกำลัง ข้าเจ้าบ่าวนายของกูเอง นานไปใครไม่ใช่ลูกกูเข้ามาเป็นเจ้าของครอบครอง ขอผีสางเทวดาจงบันดาลอย่าให้มีความสุข "

             คำสาปวังหน้า ทุกฅนที่เล่าเรียนศิลปะวิชาจากแผ่นดีนี้ทราบดี จึงให้ความเคารพระมัดระวังมาก วันที่พ่อสร้างกองการกุศลวันที่ ๑๔ กุมภาพันธ์ สั่งให้ตั้งอาหารจัดเลี้ยงผู้ร่วมงานที่ระเบียงพระอุโบสถชั้นล่าง พบรอยขีดเขียนที่รั้วระเบียงพระอุโบสถเป็นรอยเกิดขึ้นใหม่ๆ ครั้งที่แล้วเมื่อพ่อเปิดพระอุโบสถงานอาจารย์ประสิทธิ์ ปิ่นแก้ว ยังไม่พบรอยขีดเขียนนี้

ฅนรุ่นใหม่ที่มาใช้สถานที่วังหน้าช่างบังอาจแสดงความกล้ามาก รับประกันได้อย่างมั่นคงว่า " ความอัปรีย์จัญไรเกิดขึ้นกับผู้กระทำรอยขีดเขียนนี้ในเร็ววัน "

                ทุกครั้งที่พ่อเข้าไปในแผ่นดินเกิด เมื่อพ่อก้าวลงจากรถ ก่อนที่จะเหยียบเท้าก้าวขึ้นบันไดขั้นแรก ของพระอุโบสถ พ่อยังแสดงความเคารพด้วยการกราบลงที่บันไดพระอุโบสถก่อนทุกครั้ง

ผู้มาใหม่ทุกท่านจงช่วยกันกระทำสิ่งที่ไม่ควรกระทำให้มากขึ้นอย่างไม่ลดละ เทพยดาผู้ดูแลพระราชวังบวรสถานมงคล ท่านจะได้สำแดงฤทธิ์เดชานุภาพสร้างปรากฏการณ์ที่คิดไม่ถึงให้เกิดขึ้นอีกสักเจ็ดวันเจ็ดคืน เหมือนเมื่ออดีตที่พ่อเรียนอยู่ชั้นกลางปีที่สาม

                                                                                    ศิริพงศ์ ครุพันธ์กิจ
                                                                   ผู้ร่วมเหตุการณ์ครั้งนั้นยังมีอยู่ไปถามได้
บันทึกการเข้า

หน้า: [1]
  พิมพ์  
 
กระโดดไป:  

Powered by SMF 1.1.4 | SMF © 2006-2007, Simple Machines LLC | Thai language by ThaiSMF