เลือกไหว้เฉพาะของที่ชอบกิน


ผู้ใกล้ชิดพ่อทุกฅนทราบดีว่า ทุกเทศกาลสำคัญ พ่อเลือกจัดหาของที่พ่อชอบรับประทานเท่านั้นตั้งไหว้บรรพบุรุษ

ปัจจุบันพ่ออายุมากขึ้น ยิ่งเห็นความสำคัญกับของที่เลือกจัดไหว้ ที่เมื่อไหว้แล้วนำมาบริโภคได้สะดวก เป็ดไก่เป็นตัวเลิกจัดไหว้ หัวหมูเป็นหัวเลิกจัดไหว้ เป็นภาระ หัวหมูความอร่อยที่สุดอยู่ที่หู กระโหลกหมู กระดูกเป็ดกระดูกไก่ ใครกินได้บ้าง

ระยะหลังพ่อเลือกไหว้เป็ดย่างสั่งให้ผู้ขายสับเฉพาะเนื้อที่ดูสวยงามเท่านั้น ได้จำนวนน้อยไม่น่าดู พ่อซื้อเพิ่มจากสองเป็นสี่ตัวใสหนึ่งโตก ส่วนอื่นๆที่ไม่ใช้ให้ทางร้านค้าเก็บไว้ ไม่ต้องส่งมา เสียเวลาทิ้งเปลืองพื้นที่ในถังขยะ ซื้อเฉพาะหูหมูล้วนๆหั่นจัดเรียงใส่โตกให้ดูดีสวยงามน่ารับประทาน ขนมเข่ง ขนมเทียน ขนมที่ทำจากแป้งใส่ผงให้ขึ้นฟูเลิกซื้อไหว้ เปลี่ยนเป็นขนมหวานที่หลากรสอร่อยลิ้นเท่านั้น

อะไรที่ยุ่งยากไม่ทำเองจ้างผู้อื่นทำ ผลไม้ที่สวยเฉพาะเปลือกรสไม่อร่อยไม่ซื้อมาจัดไหว้เด็ดขาด
เคยมีผู้ถามว่า ” พ่อ ผลไม้ไหว้ปู่ต้องไหว้ทั้งเปลือกเท่านั้นใช่ไหมครับ ” พ่อตอบไปว่า ” มึงแดกเปลือกได้ก็ไหว้ทั้งเปลือกได้เหมือนกัน

ลืมตาดูกันบ้างหรือเปล่า ทุกครั้งที่นำธูปหางปักบนเครื่องสังเวย ผู้ช่วยพิธีกร เขาแกะเปลือกผลไม้ให้เห็นเนื้อในก่อนเขาจึงปักธูปหาง ” ตาอยู่ที่ส้นตีนไม่เสือกจำรายละเอียด “

เพราะรักสบายเป็นแค่ผู้อาศัยร่วมงานพิธี ไม่เคยมีน้ำใจคิดช่วยพี่วีพี่พูนจัดซื้อเครื่องบวงสรวงสังเวย
กุ้งแม่น้ำ ปูนึ่ง ที่จัดใส่โตกสวยงามน่ารับประทานดูดีมีสกุล สี่โตกนั่นน่ะราคาโตกละเกือบหนึ่งหมื่นบาท เพราะจ้างทางร้านเขาคัดเลือกเฉพาะตัวใหญ่นึ่งแลัวแกะเปลือกให้ดูสวยงามพร้อมรับประทาน
ไม่มีงานไหว้ครูครั้งใดของพ่อที่จัดขึ้นแบบสุกเอาเผากิน รายจ่ายเฉพาะค่าเครื่องสังเวย ไม่เคยต่ำกว่าหนึ่งแสนบาท ดอกไม้เครื่องหอมเทียนสีผึ้งแท้ ปี่พาทย์อีกห้าหมื่นบาท

เพราะเหตุนี้ไง พ่อจึงไม่รับเป็นพิธีกรไหว้ครูให้ผู้ที่จัดเครื่องสังเวยบูชาครู เหมือนจัดเครื่องเซ่นผีไม่มีญาติตามถนนหนทาง ตามสี่แยก บนริมฟุตปาธบาทวิถี

เรื่องเยอะแต่ไม่สูญเงินเปล่า
ศิริพงศ์ ครุพันธ์กิจ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *