เห่เรือจ้าง

ประเพณีการทำศพของพี่น้องไทยเชื้อสายจีนขั้นตอนหนึ่งที่ บรรดาลูกๆ คุกเข่าต่อคิวเข้าป้อนข้าวให้ศพบุพการี ทำให้คิดว่า เอ่อ…ตอนที่ท่านยังไม่วายชนม์ ลูกๆเคยป้อนข้าวป้อนน้ำท่านบ้างหรือเปล่านะ หรือใช้เงินจ้างฅนมาดูแลปรนนิบัติแทนตน

คุณลูกทั้งหลายเมื่อคุณรับประทานอาหารเลิศหรู คุณเคยคิดถึงคุณพ่อคุณแม่บ้างไหมว่าท่านกินข้าวแล้วหรือยัง มีอะไรที่ท่านกินได้บ้าง เคยทราบไหมว่าคุณพ่อคุณแม่ชอบรับประทานอะไร เคยหาเวลาไปกราบท่านปีละกี่ครั้ง เมื่อเทียบกับอาหารของสัตว์เลี้ยงตัวโปรดที่คุณเฝ้าถนอมสรรหาวิตตามินอาหารเสริม ที่แพงเท่าไรคุณกล้าควักกระเป๋าจ่าย ทั้งๆที่มันไม่ได้เป็นผู้ให้ชีวิต และ ลมหายใจกับคุณ

เขียนถึงตรงนี้แล้วทำให้นึกถึงเพลงเก่าที่ประพันธ์โดยคุณสุรพล โทนะวนิก ขับร้องโดยคุณมีศักดิ์ ลองหาฟังกันนะครับท่าน

๐ เรือเอ๋ยเรือจ้างท่าทางดูดี ข้ามฟากทั้งทีห้าสิบสตางค์ ! ( เห่ ) ฅนเอ๋นฅนขึ้น น่าชื่นใจดี พอส่งถึงที่เขาก็ถีบหัวเรือ! ( เห่ )

โบราณท่านเปรียบไว้ สอนใจให้คำนึง ฅนเราจะเป็นหนึ่ง ก็ต้องพึ่งกันและกัน เหมือนเรือต้องพึ่งน้ำ เสือพึ่งถ้ำพึ่งไพรสันต์ เป็นฅนต้องพึ่งกัน มิฉะนั้นก็ผิดฅน ยามเด็กพึ่งพ่อแม่ ครั้นยามแก่พึ่งลูกตน เล่าเรียนเริ่มฝึกฝน พึ่งอาจารย์ท่านสั่งสอน เป็นฅนอย่าลืมคุณ ผู้การุณย์เคยดับร้อน อย่าถีบหัวเรือจร เหมือนเรือจ้างอย่างฅนเลว ๐

ศิริพงศ์ ครุพันธ์กิจ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *